ΦόρτωσηΦόρτωση

Pentakill

Grasp of the UndyingGrasp of the Undying

Επιλογές

ΒΙΝΤΕΟ

Grasp of the Undying

ΑΛΜΠΟΥΜ

Grasp of the Undying

ΣΤΙΧΟΙ

  • Κομμάτι 01

    The Cull

    Cut down, one by one
    No sound remains
    Don’t fear if death finds you, this day

    Are you with me
    Let us savor the pain
    Do you hear the distant sound
    Calling your name

    In time, all of us are forgotten
    The ones that don’t belong to the pages of history

    But as my forefathers, I take to the open seas
    And as long before, I follow and don’t ask more
    Passed down, long before, the stories of old

    This time, I will not be forgotten
    I won’t be towed along with the feeble and the enemy

    But as my forefathers, I take to the open seas
    And as long before, I follow and don’t ask more
    Passed down, long before, the stories of old
    And won’t be called upon
  • Κομμάτι 02

    Mortal Reminder

    Blinded by hate brought by the fall
    As I swear death to all
    You will feel my vengeance
    As I claim your mortal soul

    I will punish and destroy
    Those responsible for this ploy
    I will seek a thousand deaths
    I will bring a thousand years of war

    All that I had taken away
    My home is gone, and my loved ones slain
    For every sleep claims a piece of me
    Every waking moment, every single dream

    As the masses came
    Like a shadow through this land
    They laid siege to all we ever had
    I stood strong, I was honor bound
    I stand defiant, I stand ever proud
    I am the chosen
    I am the guardian, the guardian

    Now I seek the blood of those
    Who claimed the innocent
    I will hunt the enemy to the last
    I will banish and rejoice
    The final breath of foes
    You will see what you have made
    You will see what I have finally become

    All that I had laid to the waste
    My spirit broken and just memories remain
    For every day claims a piece of me
    Every waking hour claims my inner peace
    My inner peace

    As the masses came
    Like a shadow through this land
    They laid siege to all we ever had
    I stood strong, I was honor bound
    I stand defiant, I stand ever proud
    I am the chosen
    I am the guardian, the guardian
  • Κομμάτι 03

    Tear of the Goddess

    The unknown terror
    That stood alone
    Passed from the days of the early suns
    Through worlds of lost belief
    Laid waste and buried deep

    Summoned to be set up to fall
    But there’s no fear
    That lives inside this soul

    Inside this world
    There is no way back to forgiving us
    Undone, deliverer
    The sinful and the saviors of the innocent

    And so
    Keepers of old
    Keep us from cold
    Let us fight once more
    Till our honor is restored

    The unknown terror
    That lives below
    Breathes the flames from the dying suns
    And lives to wake the dying ones
    The dying ones

    The dying ones
    (The dying ones)
    (The dying ones)

    Inside this world
    There is no way back to forgiving us
    Undone, deliverer
    The sinful and the saviors of the innocent

    And so
    Keepers of old
    Keep us from cold
    Let us fight once more
    Till our honor is restored
  • Κομμάτι 04

    Infinity Edge

    Beyond the lands of dreams
    I hear the call of riches
    Word of waters blessed unnatural
    Granting power of gods to men

    Under the distant sun is my calling
    I walk the lands
    That death cannot conquer
    And through the unforgiving worlds
    The battle lays in wait
    Seeking the way
    That leads me to the power of the edge
    The edge

    I’m living and dying a thousand lives
    And it’s taken its toll on me this time
    The edge cares not so why should I
    Because I breathe the air of immortals
    And I’ll be the true invincible
    The edge is my destiny

    So far from home I’m reeling
    I’ve seen the fall of friends
    The end of the road approaching
    I will have my victory

    I will not cease to be
    You will not ever stop me
    I won’t give up the dream
    You cannot ever stop me

    Seeking the way
    That leads me to the power of the edge

    I’m living and dying a thousand lives
    And it’s taken its toll on me this time
    The edge cares not so why should I
    Because I breathe the air of immortals
    And I’ll be the true invincible
    The edge is my destiny

    I’m living and dying a thousand lives
    And it’s taken its toll on me this time
    The edge cares not so why should I
    Because I breathe the air of immortals
    And I’ll be the true invincible
    The edge is my destiny

    My destiny
    My destiny
    My destiny
    My destiny
  • Κομμάτι 05

    Dead Man’s Plate

    Is there reason, in this life
    We call our own
    So many misguided visions
    And trusting deceit
    And in our shallow pursuit of truth
    We lost ourselves

    May the storms gather
    May the cinders roam
    Those that will die will still remember

    You drank deep and you paid the price
    (What did you think you would find)
    Answer the dark whisper
    And you will tear this world apart
    Our world apart

    When the walls came down
    We were left abandoned here
    There’s no soul inside us
    We’re just all flesh and bone
    To wander the dead lands forever

    Will we ever get the chance

    Will we ever get the chance
    To show them
    So many forgotten and we live on
    In the city that once was timeless

    You drank deep and you paid the price
    (What did you think you would find)
    Answer the dark whisper
    And you will tear this world apart
    Our world apart

    You will tear this world apart
  • Κομμάτι 06

    The Hex Core mk‑2

    Is that all you’ve got to say
    Cause this is not another game
    Not one that you wanna play
    Step, by step, by step
    Death march to your grave

    Is that all you’ve got to say
    Cause this is not another game
    Not one that you wanna play
    Step, by step, by step
    Death march to your grave

    There’s no one left you can blame
    A lonely war dance of pain
    Step, by step, by step
    Death march to your grave

    Is that all you’ve got to say
    Is that all you’ve got to say

    Step, by step, by step
    Death march to your grave
  • Κομμάτι 07

    The Bloodthirster

    Cast down the weak
    Those who deceived us
    Those who would let us burn
    Liars and cheats
    Brittle and weak
    Another day will come

    Crawling on your knees right to the end
    I let you pretend you had your last days
    Calling for me to disappear
    I cannot be so easily sent forth

    As you descended on them
    You carry their memories of endless pain
    As remnants to their end
    One after one
    You sever them, sever them
    Sever

    Sever, sever your demons deep within
    A shadow that’s been long instilled

    Cast down the weak
    Those who deceived us
    Those who would let us burn
    Liars and cheats
    Brittle and weak
    Another day will come

    Torment so easily dispensed
    You tried to break our will but you failed
    Calling the serpentine flame
    Until we were just dust and remains

    As you descended on them
    You carry their memories of endless pain
    As remnants to their end
    One after one
    You sever them, sever them
    Sever

    Cast down the weak
    Those who deceived us
    Those who would let us burn
    Liars and cheats
    Brittle and weak
    Another day will come

    Cast down the weak
    Those who would flee us
    Those who would let us burn
    Liars and cheats
    Feeble and weak
    I see them
    Another day will
    Another day will
    Another day will come
  • Κομμάτι 08

    Frozen Heart

    Up here on the roof of the world
    Up here on the roof of the world

    Long have we sought to ascend this place
    A life of servitude to omens
    The elders have promised us long before
    With evil banished to the wastelands
    Hands of the chosen will extend to us

    Upon the roof of this world
    Distant voices calling for the final fight
    We will answer with victory

    Long have we fought for these lands
    In the shadows and the stories of the promised light
    Now to take our place beyond

    Up here on the roof of the world
    Up here on the roof of the world
    Where we are sworn to guard no more
    Up here on the roof of the world

    Long have we fought to protect this place
    These haunted dreams never ending
    Clinching to the promises of life reborn

    Upon the roof of this world
    Distant voices calling for the final fight
    We will answer with victory

    Long have we fought for these lands
    In the shadows and the stories of the promised light
    Now to take our place beyond

    Here on the roof of the world
    In the cradle of the storms
    Where vengeful winds cut to the bone
    And there’s no turning back

    (Here on the roof of the world)
    (Here on the roof of the world)
    (Here on the roof of the world)

    Up here on the roof of the world
    Up here on the roof of the world
    Where we are sworn to guard no more
    Up here on the roof of the world
  • Κομμάτι 09

    Rapid Firecannon

    A forgotten place inside the lonely tower
    Tear it down with a metal roar
    The war eternal, I assail the unassailable
    A second release unhaunted by my past

    Beneath the marshlands
    Calling forth the night
    Buried deep a weapon forged in fire
    Fathers and sons their kin laid to waste
    (An evil is renewed)

    Light up
    The night with flames and cinder
    For I am renewed
    (Down in flames)
    (Feel the kick and watch them burn)

    Light up
    Caught in the crossfire Overwhelming firepower
    (Now return to hell)
    (In a firestorm)

    Out with the old
    In with the new world order
    Die or obey the choice is yours
    Undetected, into the spider’s web
    Taking it apart slowly piece by piece

    Find a shadow to hide me, and I wait
    Tricksters and spellweavers beware
    With this flame I culled the weak
    Made my nation strong again
    Well now they’re all dead and gone
    Dead and gone

    With this blade
    I call the weak
    Make my nation strong again

    Beneath the marshlands
    Calling forth the night
    Buried deep a weapon forged in fire
    Fathers and sons, their kin laid to waste
    (An evil is renewed)

    Light up
    The night with flames and cinder
    For I am renewed
    (Down in flames)
    (Feel the kick and watch them burn)

    Light up
    Caught in the crossfire
    Overwhelming firepower
    (Now return to hell)
    (In a firestorm)
  • Κομμάτι 10

    Blade of the Ruined King

    Ορχηστρικό
  • Σημειώσεις παραγωγής

    Alex "Scherzo" Temple

    Παραγωγή στο “Blade of the Ruined King” και ενορχήστρωση στο “Mortal Reminder”

    Bob "robesman" DeBelina

    Συντονιστής παραγωγής

    Christian "Praeco" Linke

    Υπεύθυνος παραγωγής, τεχνικός ήχου

    Danny Lohner aka Renholdër

    Παραγωγή, μιξάζ και φωνητικά στο "The Hex Core mk-2"

    Dzijan Emin

    Ενορχήστρωση στο “Blade of the Ruined King”

    Eugene "kyugene" Kang

    Ηλεκτρικό μπάσο

    Jason "chupacobbler" Willey aka ProtoShredanoid

    Πρώτη κιθάρα

    Joe "Keytar Dragon" Atlan

    Πλήκτρα, πιάνο

    Jørn Lande

    Φωνητικά στα "Cull," "Mortal Reminder", "The Bloodthirster", "Dead Man’s Plate" και "Frozen Heart"

    F.A.M.E.'S. Macedonian Symphonic Orchestra & Choir

    Ορχήστρα και χορωδία στο “Blade of the Ruined King” και έγχορδα στο “Mortal Reminder”

    Mike “PitmanDrums” Pitman

    Παραγωγή, ντραμς, δεύτερη κιθάρα, πρώτη κιθάρα, ακουστική κιθάρα και συνθεσάιζερ

    Noora Louhimo

    Φωνητικά στα "Tear of the Goddess" και "Frozen Heart"

    Per Johansson

    Φωνητικά στα "Infinity Edge" και "Rapid Firecannon"

    Richard “RickyTee” Thomson

    Ντραμς, δεύτερη κιθάρα, ακουστική κιθάρα, πρώτη κιθάρα και συνθεσάιζερ

    Scott Kirkland

    Παραγωγή και μιξάζ στο "The Hex Core mk-2", συνθεσάιζερ στο “The Bloodthirster”

    Smiley Sean

    Ηχογράφηση και ηχοληψία ντραμς

    Tommy Lee

    Ντραμς στο "The Hex Core mk-2"

    Viranda "Viranimal" Tantula

    Καλλιτεχνική διεύθυνση, παραγωγή

    Όλη η μουσική και οι στίχοι γράφτηκαν από τους Pentakill.
    Ηχοληψία και παραγωγή από τη Riot Games στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια και στο Λονδίνο, ΗΒ.
    Μιξάζ και mastering από τον Jacob Hansen.

ΤΟ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ

Σπείρατε. Και τώρα θα θερίσετε.

ΑΠΟΗΧΟΣΑΠΟΗΧΟΣ

Όταν πέφτει η νύχτα στο βορινό άκρο του Φρέλιορντ και οι πολεμιστές μαζεύονται γύρω από τη θαλπωρή της εστίας, πολλές φορές διηγούνται την ιστορία μιας θανάσιμης νυχτιάς στον πάγο και την απελευθέρωση μιας φονικής οργής. Είναι μια ιστορία που κανείς δεν τολμά να αφηγηθεί με υψωμένη τη φωνή, παρά μόνο με διστακτικούς, σχεδόν φοβισμένους ψίθυρους. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι πρόκειται μόνο για ένα ευφάνταστο παραμύθι που επινοήθηκε για να τρομάξει τα νεαρά μέλη της φυλής, ενώ άλλοι ισχυρίζονται ότι η αφήγηση του θρύλου μπορεί να προκαλέσει την επιστροφή εκείνων των μεταλλικών πολεμιστών από την περιοδεία τους στο υπερπέραν. Κανείς που έζησε εκείνη τη φρικτή νύχτα δεν έχει μείνει στη ζωή, αλλά μερικές φορές κάποιος από τους παραμυθάδες της φυλής μαζεύει το κουράγιο του και διηγείται την ιστορία ενός αφιονισμένου πολεμιστή που θέρισε άπειρες ψυχές με το τσεκούρι του. Ακόμη και τα αδέρφια του δεν μπόρεσαν να συγκρατήσουν την οργή του. Τελικά, κατάφεραν να βάλουν ένα τέλος στη μανία του θάβοντας τον μεταλλικό γίγαντα κάτω από ένα τεράστιο βουνό.

Αυτό ήταν το τέλος της τελευταίας ζωντανής εμφάνισης των Pentakill.

Νότια του ΟυρανούΝότια του Ουρανού

Υπάρχουν πολλές διαφορετικές εκδοχές για την άφιξη της Κέιλ στη Γη των Ρούνων. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι έφτασε επάνω σε έναν πύρινο κομήτη που έσκισε τον ουρανό, ενώ άλλοι επιμένουν ότι ήρθε στον κόσμο μας καβάλα επάνω σε έναν λαμπερό δράκο με σώμα ευλύγιστο, σαν του φιδιού. Αυτές είναι δύο μόνο από τις παραλλαγές του θρύλου της Κέιλ που ζει πλέον ανάμεσα στους θνητούς. Ήταν μια θεά του πολέμου, μια επιβλητική, λαμπερή παρουσία, ντυμένη με ολόχρυση πανοπλία από την κορυφή μέχρι τα νύχια, που αναζητούσε συμμάχους για να πολεμήσουν στο πλευρό της σε έναν επικό πόλεμο ενάντια στις ορδές της άπιστης αδερφής της. Δεν υπήρχαν άλλοι μαχητές στον πλανήτη Γη που να γνώριζαν της μάχης τις μελωδίες, για αυτό ταξίδεψε στη Γη των Ρούνων όπου ηχούσαν ακόμα του μέταλ οι συμφωνίες.

Τόσο αιθέρια ήταν η θεϊκή της ομιλία που κανείς δεν μπορούσε να την αντιληφθεί. Έτσι, αναγκάστηκε να κάνει τη θέλησή της γνωστή με μεγαλειώδεις όπερες συμφωνικού μέταλ που αφηγούνται τη θλιβερή της ιστορία. Η απύθμενη λύπη κάθε άριας μάτωνε τις καρδιές όσων την άκουγαν. Το ακροατήριό της ένιωθε τόσο έντονα τη μελαγχολία της που πολλοί έπεφταν νεκροί μόλις τελείωνε το τραγούδι της. Ευτυχώς, κάθε της τραγούδι είχε πολύωρη διάρκεια, άρα είχαν αρκετό χρόνο στη διάθεσή τους για να τακτοποιήσουν όλες τις εκκρεμότητές τους, προτού τους πάρει ο Χάρος. Όμως, παρά τον σπαραγμό που προκαλούσαν οι στίχοι της, το κοινό της δεν μπορούσε να συνειδητοποιήσει πραγματικά το βάθος του θρήνου της. Κανείς δεν μπορούσε να κατανοήσει τη θλιβερή της ύπαρξη, χωρίς να πεθάνει αμέσως.

Κανείς, εκτός από τον Κάρθους.

Κάτω από τα ΕρείπιαΚάτω από τα Ερείπια

Μετά το καταστροφικό φινάλε της τελευταίας τους παράστασης, όταν ο Μορντεκάιζερ εξολόθρευσε εντελώς το κοινό που τους παρακολούθησε στο Φρέλιορντ, ο Κάρθους έδωσε στον Όλαφ τη μοιραία εντολή να παίξει στα τύμπανά του τον «Ρυθμό που ανοίγει τη Γη», ο οποίος τράνταξε συθέμελα το έδαφος και γκρέμισε την υψηλότερη κορυφή της παγωμένης αυτής χώρας στο κεφάλι του Μορντεκάιζερ. Καθώς ο τεράστιος όγκος του βουνού άρχισε να καταρρέει, τα μέλη του συγκροτήματος σκόρπισαν στα πέρατα της Γης των Ρούνων, για να δραπετεύσουν από την οργή των Βασιλισσών του Φρέλιορντ και τις αδυσώπητες βεντέτες που θα ακολουθούσαν.

Ο Κάρθους αναζήτησε καταφύγιο στο Μπιλτζγουότερ, όπου έβγαζε το ψωμί του ψέλνοντας μοιρολόγια στις κηδείες. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να βελτιωθεί η υγεία όλων των κατοίκων του Μπιλτζγουότερ, γιατί προτιμούσαν να κόψουν τις κακές συνήθειες και να φροντίσουν τους εαυτούς τους, παρά να περάσουν ξανά τέτοιο μαρτύριο. Τότε ο Κάρθους δοκίμασε την τύχη του σε διάφορα καταγώγια και τραγουδούσε τα μοιρολόγια του στις αγρυπνίες των δολοφονημένων πειρατών. Άλλωστε, όλοι γνωρίζουν ότι τα θλιβερά μοιρολόγια είναι προτιμότερα από τα κεφάτα τραγούδια των θαλασσινών. Το μέλλον έδειχνε ζοφερό, καθώς ο Κάρθους άρχισε να παραδίδεται σιγά-σιγά στην τρέλα και την αφάνεια. Μέχρι που η ολόλαμπρη μορφή της Κέιλ έκανε την εμφάνισή της στο Μπιλτζγουότερ.

Ταυτίστηκε αμέσως με την απόγνωση των στίχων του και συνειδητοποίησε ότι μόνο ο Κάρθους μπορούσε να κατανοήσει τη δική της θλίψη. Ακολούθησε ένας επικός διαγωνισμός θρηνωδίας, μια βραδιά κραιπάλης, γοτθικής ποίησης και μελωδικής όπερας που έκανε τους κατοίκους της Αποβάθρας του Θανάτου να τρέχουν να βουτήξουν στα σκοτεινά νερά του ωκεανού, καθώς ο θάνατος στα δόντια των θαλάσσιων τεράτων ήταν σαφώς προτιμότερος από τα ανείπωτα καταθλιπτικά ντουέτα τους. Μετά από αυτό το αξέχαστο βράδυ, ο Κάρθους και η Κέιλ πήραν τον Όρκο του Τραγουδιστή και δεσμεύτηκαν ότι θα επιστρέψουν καλύτεροι από ποτέ. Άλλωστε, ο θρήνος που μοιράζεται είναι προτιμότερος από τον μοναχικό θρήνο.

Η επιστροφή τους στη σκηνή θα ήταν επική.

Ανάμεσα στους ΖωντανούςΑνάμεσα στους Ζωντανούς

Η καμπουριαστή, κουκουλοφορεμένη φιγούρα του Γιόρικ τράβηξε προς τα νότια, αφήνοντας πίσω της το χάος του Φρέλιορντ. Αργά, αλλά σταθερά, τα βήματά του τον οδήγησαν στις κάτασπρες ερήμους της Σουρίμα, ένα βασίλειο αρχαίο όσο και ο ανελέητος ήλιος. Ο Γιόρικ δεν τα πήγαινε καλά με το φως του ήλιου, γιατί συνήθως προσπαθούσε να κρυφτεί από αυτό, ώστε να μη βλέπει ο κόσμος το φρικιαστικό του πρόσωπο. Ένα πρόσωπο που δεν άντεχε να βλέπει ούτε η μητέρα του. Αποφάσισε να βρει δουλειά στις ανασκαφές των τάφων των αρχαίων αυτοκρατόρων της Σουρίμα, γιατί με αυτόν τον τρόπο θα μπορούσε να περάσει την ημέρα του στο φιλόξενο σκοτάδι στα έγκατα της γης, κάτι που εκτιμούσαν ιδιαίτερα τα υπόλοιπα μέλη του συνεργείου.

Όμως το μαγικό, γλυκό του μπάσο ήταν το ιδανικό εργαλείο για να θρυμματιστούν οι μαλακοί βράχοι της Σουρίμα. Ωστόσο, οι χαμηλές του νότες έκαναν πολλές φορές την άμμο να λιώνει, με αποτέλεσμα να θαφτούν ζωντανοί πολλοί από τους εργάτες που δούλευαν στις ανασκαφές των τάφων. Για πολλές από αυτές τις δυστυχισμένες ψυχές, ο πνιγμός μέσα στην άμμο ήταν προτιμότερος από τις ατελείωτες συζητήσεις με ένα άτομο που έκανε ακόμα και τις πέτρες να βαριούνται. Αφού εκδιώχθηκε από όλους τους χώρους ανασκαφών σε όλη τη Σουρίμα, ο Γιόρικ άρχισε να αναπολεί όλους αυτούς τους μήνες που πέρασε στα έγκατα της γης, παρέα με νεκρούς αριστοκράτες, μέχρι που αποφάσισε ότι ήθελε κι αυτός να θαφτεί στην έρημο για πάντα.

Έσκαψε βαθιά στο πετρώδες έδαφος και έχτισε το δικό του σκιερό μαυσωλείο, μια ανήλιαγη ταφική αίθουσα, όπου θα μπορούσε να απολαύσει το πέρασμα των αιώνων σε υπέροχη απομόνωση. Έτσι, ο Γιόρικ κοιμήθηκε κάτω από την έρημο, μέχρι που ο Κάρθους και η Κέιλ παραβίασαν τον τάφο του. Ο Γιόρικ είχε την εντύπωση ότι είχαν περάσει αιώνες και ότι όλοι όσοι ήθελαν να πεθάνει δεν ζούσαν πια και οι ίδιοι. Οι δύο τραγουδιστές αποφάσισαν να μην του αποκαλύψουν την αλήθεια, για να τον πείσουν να έρθει μαζί τους.

Του είπαν ότι ο κόσμος των θνητών ήταν και πάλι έτοιμος να υποδεχτεί τους Pentakill.

Και Εγένετο ΡοκΚαι Εγένετο Ροκ

Ο ενταφιασμός του Μορντεκάιζερ κάτω από το υψηλότερο βουνό του Φρέλιορντ είχε ανάψει τη σπίθα της έμπνευσης για τη Σόνα. Ενώ τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος είχαν σκορπιστεί στα μήκη και στα πλάτη της Γης των Ρούνων μέσα στην απόγνωσή τους, η Σόνα είχε καταληφθεί από την άσβεστη επιθυμία να δημιουργήσει φιλόδοξες, μελωδικές, συμφωνικές ροκ όπερες. Περιηγήθηκε στους μεγαλύτερους ναούς του κόσμου (και όχι μόνο), αλλά πουθενά δεν βρήκε την ακουστική που θα ικανοποιούσε τη δίψα της για κοσμική αντήχηση. Τώρα που δεν μπορούσε πλέον να συνθέσει τη μουσική της στους μεγάλους ναούς των παγετώνων του Φρέλιορντ, η Σόνα αποφάσισε να μπαρκάρει στο πλοίο Πείνα του Ερπετού και να οδηγήσει το καταδικασμένο πλήρωμα σε ένα αρχιπέλαγος με ηφαιστειογενή νησιά, στα ανατολικά του Μπιλτζγουότερ.

Εκεί, η Σόνα έστησε τα πλήκτρα της και άρχισε να διαμορφώνει τα νησιά με τη δύναμη της μουσικής της. Μη μπορώντας να αντέξει το μεγαλείο της παράστασής της, το πλήρωμα άνοιξε πανιά και έφυγε πανικόβλητο. Η Σόνα συνέχισε να παίζει τις νότες της δημιουργίας και να ανασύρει ηφαιστειογενή νησιά από τα βάθη της θάλασσας, ενώ η λάβα που έπεφτε σαν βροχή σχημάτισε γιγάντιους αυλούς που έκαναν τη μουσική της να αντηχεί ακόμη πιο δυνατά. Τόσο ισχυρές ήταν οι νότες της που κατάφεραν να φτάσουν σε άλλους κόσμους και να βυθίσουν ολόκληρες ηπείρους (λέγεται, μάλιστα, ότι αναγκάστηκε να ακυρώσει μια συναυλία στην Ατλαντίδα). Με το αδιανόητο κρεσέντο της μουσικής της, η Σόνα έκανε όλα τα ηφαίστεια γύρω της να εκραγούν ταυτόχρονα και να χαράξουν τον ουρανό με την ασίγαστη φωτιά που καίει στα έγκατα του πλανήτη. Όμως και πάλι ένιωθε ότι κάτι έλειπε από την ερμηνεία της. Δεν ήταν η ίδια χωρίς τα δαιμονικά ουρλιαχτά της απόκοσμης κιθάρας, τη σεισμική δόνηση των τυμπάνων και τον κεραυνό του μπάσου.

Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, προσάραξε στο δακτύλιο της φωτιάς που είχε δημιουργήσει η Σόνα ένα φλεγόμενο καΐκι στο οποίο επέβαιναν ο Κάρθους, ο Γιόρικ και η Κέιλ.

ΚαταστροφέαςΚαταστροφέας

Παρόλο που το ήθελε με κάθε ίνα της ύπαρξής του, ο Όλαφ δεν έμεινε για να θαφτεί κι αυτός κάτω από το βουνό που σκέπασε τον Μορντεκάιζερ. Τώρα που ο Γιόρικ είχε τραβήξει νότια, ο Όλαφ δεν είχε πια έναν αντάξιο σύντροφο για να πίνει μαζί του. Απαρηγόρητος που ήταν ακόμα ζωντανός, παρόλο που ήταν σίγουρος ότι είχε δώσει την τελευταία του παράσταση, ο Όλαφ στράφηκε αμέσως στο πιο θανατηφόρο αλκοόλ της Γης των Ρούνων σε μια προσπάθεια να φύγει επιτέλους από τη ζωή. Στα ταξίδια του γνώρισε έναν νέο σύντροφο, τον Γκράγκας και οι δυο τους έφτασαν μαζί στα βάθη του Ζάουν. Εκεί, ο Όλαφ συνέχισε να κατεβάζει το ένα τοξικό κοκτέιλ μετά το άλλο, αναπολώντας τις ημέρες της δόξας του και προκαλώντας χημικά ενισχυμένους μπράβους να τα βάλουν μαζί του.

Σύντομα, ο Όλαφ ανακάλυψε ότι στο Ζάουν υπήρχε μεγάλη ζήτηση για τα βίαια ταλέντα του και κάποια στιγμή βρέθηκε αναμεμιγμένος σε παράνομα κυκλώματα γκολεμομαχιών. Ατρόμητος απέναντι στα τρομερά γκόλεμ, ο Όλαφ διαπίστωσε ότι, χάρη στο φυσικό του ταλέντο στα ντραμς, μπορούσε να τσακίσει με γυμνά χέρια ακόμα και αυτούς τους γίγαντες της χημικοτεχνικής. Συνέχισε να αναζητά τους πιο θανάσιμους αντιπάλους για να παλέψει, μέχρι που βρέθηκε αντιμέτωπος με το μεταλλικό σφυρί του Ντράγκο, ενός από τα πιο θανάσιμα δημιουργήματα του Βίκτορ. Τη στιγμή που ο αντίπαλός του ήταν έτοιμος να του δώσει το τελειωτικό χτύπημα, ένα διαπεραστικό ουρλιαχτό έκανε θρύψαλα την κρυστάλλινη σφαίρα που προστάτευε τον μεταμοσχευμένο εγκέφαλό του. Ο Όλαφ έβγαλε έναν οργισμένο βρυχηθμό και σηκώθηκε όρθιος, έτοιμος να τσακίσει αυτόν που του είχε στερήσει για άλλη μια φορά τον θάνατο που τόσο αποζητούσε. Βρέθηκε πρόσωπο με πρόσωπο (ή μάλλον κρανίο) με τον τραγουδιστή της παλιάς του μπάντας.

Ο Όλαφ θα ζούσε. Και θα χτυπούσε ξανά τα τύμπανά του.

Το μέταλ δεν πεθαίνει, μόνο σκουριάζει λίγοΤο μέταλ δεν πεθαίνει, μόνο σκουριάζει λίγο

Όταν ένα βουνό έπεσε και πλάκωσε τον Μορντεκάιζερ, αυτός το εξέλαβε ως οιωνό από τους Θεούς του Μέταλ ότι είχε πετύχει πλέον στη δαιμονική αποστολή του να διαδώσει παντού τη δόξα του μέταλ. Είχε κατακτήσει πλέον την κορυφή του απόλυτου μέταλ. Οι ασταμάτητες συγχορδίες του είχαν θρυμματίσει τη συνεκτική δομή του κόσμου σε τέτοιο βαθμό που το ίδιο το σύμπαν τον είχε τιμωρήσει ρίχνοντας επάνω του ένα βουνό. Ήταν ένας ένδοξος θάνατος για τον αρχιερέα του μέταλ.

Όμως ο Μορντεκάιζερ γνώριζε ότι θα γεννηθεί ξανά. Θα αναδυόταν από τα φλεγόμενα συντρίμμια της γκρεμισμένης βουνοκορφής, γιατί ήταν ο αιώνιος βασιλιάς του μέταλ. Όμως, με το πέρασμα του χρόνου, η αναμονή του μετατράπηκε σε λήθαργο. Το βουνό που τον είχε καταπλακώσει ήταν μια επιβλητική κορυφή από μαύρο μέταλλο και καταραμένη πέτρα και κανείς δεν ήθελε να το πλησιάσει. Στο υψηλότερο σημείο του, πρόβαλλε η γυαλιστερή, κατάμαυρη λαβή ενός δαιμονικού τσεκουριού. Αυτό το καταραμένο μέρος πλαισιώθηκε από αμέτρητους θρύλους, οι οποίοι προοιώνιζαν ότι, όποιος τραβούσε το τσεκούρι από την πέτρα, θα γινόταν ο προπομπός μιας νέας εποχής του μέταλ.

Όταν το βουνό διαλύθηκε γύρω του, ο ασταμάτητος θεός του ροκ φανερώθηκε ξανά. Ο Μορντεκάιζερ σηκώθηκε όρθιος, έτοιμος να συγχαρεί τον γίγαντα που είχε τραβήξει το τσεκούρι από τον βράχο. Όμως μπροστά του δεν αντίκρισε κάποιον ήρωα, αλλά τα μέλη της παλιάς του μπάντας, μαζί με μια φλεγόμενη Βαλκυρία από το υπερπέραν. Ο Κάρθους τού έδωσε το τσεκούρι του. Οι κοφτερές χορδές του έτρεμαν με προσμονή.

«Ο κύκλος μας δεν έκλεισε ακόμα», είπε ο Υμνωδός του Θανάτου.
ΜΟΡΝΤΕΚΑΙΖΕΡ

ΜΟΡΝΤΕΚΑΙΖΕΡΜΟΡΝΤΕΚΑΙΖΕΡ

«Η ένταση δεν πάει μόνο μέχρι το έντεκα. Για την ακρίβεια, το λιώνει το ******* το έντεκα!»

Όταν ένα βουνό έπεσε και πλάκωσε τον Μορντεκάιζερ, αυτός το εξέλαβε ως οιωνό από τους Θεούς του Μέταλ ότι είχε πετύχει πλέον στη δαιμονική αποστολή του να διαδώσει παντού τη δόξα του μέταλ. Είχε κατακτήσει πλέον την κορυφή του απόλυτου μέταλ. Γνώριζε ότι μια μέρα θα αναγεννιόταν, αλλά με το πέρασμα του χρόνου, η αναμονή του μετατράπηκε σε λήθαργο. Το βουνό που τον είχε καταπλακώσει ήταν μια επιβλητική κορυφή από μαύρο μέταλλο και καταραμένη πέτρα. Στο υψηλότερη σημείο του, πρόβαλλε η γυαλιστερή, κατάμαυρη λαβή ενός δαιμονικού τσεκουριού. Αυτό το καταραμένο μέρος πλαισιώθηκε από αμέτρητους θρύλους, οι οποίοι προοιώνιζαν ότι, όποιος τραβούσε το τσεκούρι από την πέτρα, θα γινόταν ο προπομπός μιας νέας εποχής του μέταλ.

ΚΑΡΘΟΥΣ

ΚΑΡΘΟΥΣΚΑΡΘΟΥΣ

«Ό,τι και να γίνει, θα σε καταστρέψω.»

Ο Κάρθους ξεκίνησε τη σόλο καριέρα του στο Μπιλτζγουότερ, τραγουδώντας μοιρολόγια σε κηδείες για ένα ξεροκόμματο. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να βελτιωθεί η υγεία όλων των κατοίκων του Μπιλτζγουότερ, γιατί προτιμούσαν να κόψουν τις κακές συνήθειες και να φροντίσουν τους εαυτούς τους, παρά να περάσουν ξανά τέτοιο μαρτύριο. Τότε ο Κάρθους δοκίμασε την τύχη του σε διάφορα καταγώγια και τραγουδούσε τα μοιρολόγια στις αγρυπνίες των δολοφονημένων πειρατών. Άλλωστε, όλοι γνωρίζουν ότι τα θλιβερά μοιρολόγια είναι προτιμότερα από τα κεφάτα τραγούδια των θαλασσινών.

ΓΙΟΡΙΚ

ΓΙΟΡΙΚΓΙΟΡΙΚ

«Κι άλλο μπάσο. Δυνάμωσε το μπάσο. Βάλε το ******** μπάσο πιο δυνατά. Κι άλλο. Κι άλλο.»

Ο Γιόρικ αποφάσισε να δοκιμάσει κάτι διαφορετικό και έκλεισε τις διακοπές του στις κάτασπρες ερήμους της Σουρίμα που μαστίγωνε ανελέητα ο ήλιος. Δεν τα πήγαινε καλά με το φως του ήλιου, γιατί συνήθως προσπαθούσε να κρυφτεί από αυτό, ώστε να μη βλέπει ο κόσμος το φρικιαστικό του πρόσωπο. Ένα πρόσωπο που δεν άντεχε να βλέπει ούτε η μητέρα του. Όμως το μαγικό, γλυκό του μπάσο ήταν το ιδανικό εργαλείο για να θρυμματιστούν οι μαλακοί βράχοι της Σουρίμα. Ωστόσο, οι χαμηλές του νότες έκαναν πολλές φορές την άμμο να λιώνει, με αποτέλεσμα να θαφτούν ζωντανοί πολλοί από τους εργάτες που δούλευαν στις ανασκαφές των τάφων. Για πολλές από αυτές τις δυστυχισμένες ψυχές, ο πνιγμός μέσα στην άμμο ήταν προτιμότερος από το να αναγκάζονται να ακούν μια μουσική που την βαριόντουσαν ακόμα κι οι πέτρες.

ΣΟΝΑ

ΣΟΝΑΣΟΝΑ

«...!»

Η Σόνα ήθελε περισσότερο από οτιδήποτε άλλο να δημιουργήσει συμφωνικές ροκ όπερες και να περιηγηθεί στους μεγαλύτερους ναούς του κόσμου (και όχι μόνο), αλλά πουθενά δεν βρήκε την ακουστική που θα ικανοποιούσε τη δίψα της για κοσμική αντήχηση. Η Σόνα αποφάσισε να μπαρκάρει στο πλοίο Πείνα του Ερπετού και να οδηγήσει το καταδικασμένο πλήρωμα σε ένα αρχιπέλαγος με ηφαιστειογενή νησιά, τα οποία άρχισε να διαμορφώνει με τη δύναμη της μουσικής της. Και εκεί αποφάσισε να αφήσει ελεύθερη τη μουσική της δημιουργίας. Τόσο ισχυρές ήταν οι νότες της που κατάφεραν να φτάσουν σε άλλους κόσμους και να βυθίσουν ολόκληρες ηπείρους (λέγεται, μάλιστα, ότι αναγκάστηκε να ακυρώσει μια συναυλία στην Ατλαντίδα).

ΟΛΑΦ

ΟΛΑΦΟΛΑΦ

«Φέρε μου νέα τύμπανα, πιάτα, πετάλια και κύμβαλα. Βασικά, ναι, θέλω ένα νέο σετ. Το παλιό μου χάλασε. Πήρε φωτιά. Ναι, εντάξει, εγώ του έβαλα φωτιά.»

Μετά την τελευταία του παράσταση, ο Όλαφ ήταν ακόμα ζωντανός, παρά τις φιλότιμες προσπάθειές του. Στράφηκε αμέσως στο πιο θανατηφόρο αλκοόλ της Γης των Ρούνων σε μια προσπάθεια θα φύγει επιτέλους από τη ζωή. Ο δρόμος αυτός τον οδήγησε στα βάθη του Ζάουν, καταπίνοντας το ένα τοξικό κοκτέιλ μετά το άλλο, αναπολώντας τις ημέρες της δόξας του και προκαλώντας χημικά ενισχυμένους μπράβους να τα βάλουν μαζί του. Σύντομα, ο Όλαφ βρέθηκε αναμεμιγμένος σε παράνομα κυκλώματα γκολεμομαχιών. Ο Όλαφ διαπίστωσε ότι, χάρη στο φυσικό του ταλέντο στα ντραμς, μπορούσε να τσακίσει με γυμνά χέρια ακόμα και αυτούς τους γίγαντες της χημικοτεχνικής.

ΚΕΪΛ

ΚΕΪΛΚΕΪΛ

«Μήπως ρέει στις φλέβες σου η υγρή λάβα που βράζει στα καζάνια των πανίσχυρων θεών του μέταλ; Τότε ίσως αξίζει να ασχοληθώ μαζί σου.»

Η Κέιλ ήταν μια λαμπερή θεά του πολέμου από έναν βασανισμένο κόσμο που κατέφτασε στη Γη των Ρούνων καβάλα σε έναν αστραφτερό, ερπετόμορφο δράκο. Αναζητά συμμάχους που θα πολεμήσουν στο πλευρό της σε έναν επικό πόλεμο ενάντια στις ορδές της άπιστης αδερφής της. Δεν υπήρχαν άλλοι μαχητές στον πλανήτη Γη που να γνώριζαν της μάχης τις μελωδίες, για αυτό ταξίδεψε στη Γη των Ρούνων όπου ηχούσαν ακόμα του μέταλ οι συμφωνίες. Κάνει τη θέλησή της γνωστή με μεγαλειώδεις όπερες συμφωνικού μέταλ και η απύθμενη θλίψη κάθε άριας ματώνει τις καρδιές όσων την ακούν. Κυριολεκτικά.

2017 Grasp of the Undying

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΠΕΡΙΟΔΕΙΑΣ

  • Εαρινή Ισημερία / Νόξους

    Αίθουσα τελετών Αθάνατου Προπύργιου

    Υποστήριξη

    Νοξτόρα, Quadrakill

  • Χειμερινό Ηλιοστάσιο / Στόουνχεντζ

    Σχηματισμοί Λίθων Σάρσεν

    Υποστήριξη

    Τρέλα του Τάφνελ, Ζωντανός Βράχος, Κατάρα του Μέρλιν

  • Ημέρα του Κόκκινου Χιονιού / Φρέλιορντ

    Αρένα Μαινόμενης Αβύσσου

    Υποστήριξη

    Μάγισσα του Πάγου, Φύλακες των Πάγων

  • Γιορτή Καρνείων / Όρος Όλυμπος

    Ακρόπολη του Δία

    Υποστήριξη

    Άδυτα του Άδη, Τιτανομαχία, Νέα Τραγωδία

  • Ημέρα Αφανισμού / Νησιά της Σκιάς

    Κρύπτες της Αρκάνα

    Υποστήριξη

    Χαμός του Φεγγαριού, Βασιλιάς της Καταστροφής

  • Θερισμός / Μπιλτζγουότερ

    Αποβάθρα του Θανάτου, Γέφυρα της Σφαγής

    Υποστήριξη

    Οι Κόρες του Χάρου, Νεκρική Ακαμψία, Οι Νεκροί της Λίμνης

  • 14 Πιλτεμβρίου / Ζάουν

    Στάδιο Διυλιστηρίων

    Υποστήριξη

    Μαινόμενη Καταστροφή, Κακό Φεγγάρι Ανατέλλει

  • 2017 / Νέοι Ερημότοποι

    Στάδιο Πόλης του Μπαντλ

    Υποστήριξη

    Πατούσες του Θανάτου

ΛΗΨΗ

Grasp of the Undying

Ρωτήσαμε τους Pentakill ποια θέλουν να είναι η τιμή πώλησης του νέου τους δίσκου, αλλά ο μόνος αριθμός που μας έδωσαν ήταν αυτός του Κτήνους. Για αυτό, αποφασίσαμε να σας προσφέρουμε δωρεάν το Grasp of the Undying, αν το κατεβάσετε από τον ιστότοπό μας (διαθέσιμο και σε streaming με τους εξής τρόπους).

Λήψη MP3

Διαθέσιμο στις 04/08/2017:

  • Spotify
  • YouTube
  • iTunes
  • SoundCloud
  • Google Play
  • Deezer
ΛΗΨΗ