WczytywanieWczytywanie

Pentakill

Grasp of the UndyingGrasp of the Undying

Polecane

Film

Grasp of the Undying

Album

Grasp of the Undying

Teksty

  • Utwór 01

    The Cull

    Cut down, one by one
    No sound remains
    Don’t fear if death finds you, this day

    Are you with me
    Let us savor the pain
    Do you hear the distant sound
    Calling your name

    In time, all of us are forgotten
    The ones that don’t belong to the pages of history

    But as my forefathers, I take to the open seas
    And as long before, I follow and don’t ask more
    Passed down, long before, the stories of old

    This time, I will not be forgotten
    I won’t be towed along with the feeble and the enemy

    But as my forefathers, I take to the open seas
    And as long before, I follow and don’t ask more
    Passed down, long before, the stories of old
    And won’t be called upon
  • Utwór 02

    Mortal Reminder

    Blinded by hate brought by the fall
    As I swear death to all
    You will feel my vengeance
    As I claim your mortal soul

    I will punish and destroy
    Those responsible for this ploy
    I will seek a thousand deaths
    I will bring a thousand years of war

    All that I had taken away
    My home is gone, and my loved ones slain
    For every sleep claims a piece of me
    Every waking moment, every single dream

    As the masses came
    Like a shadow through this land
    They laid siege to all we ever had
    I stood strong, I was honor bound
    I stand defiant, I stand ever proud
    I am the chosen
    I am the guardian, the guardian

    Now I seek the blood of those
    Who claimed the innocent
    I will hunt the enemy to the last
    I will banish and rejoice
    The final breath of foes
    You will see what you have made
    You will see what I have finally become

    All that I had laid to the waste
    My spirit broken and just memories remain
    For every day claims a piece of me
    Every waking hour claims my inner peace
    My inner peace

    As the masses came
    Like a shadow through this land
    They laid siege to all we ever had
    I stood strong, I was honor bound
    I stand defiant, I stand ever proud
    I am the chosen
    I am the guardian, the guardian
  • Utwór 03

    Tear of the Goddess

    The unknown terror
    That stood alone
    Passed from the days of the early suns
    Through worlds of lost belief
    Laid waste and buried deep

    Summoned to be set up to fall
    But there’s no fear
    That lives inside this soul

    Inside this world
    There is no way back to forgiving us
    Undone, deliverer
    The sinful and the saviors of the innocent

    And so
    Keepers of old
    Keep us from cold
    Let us fight once more
    Till our honor is restored

    The unknown terror
    That lives below
    Breathes the flames from the dying suns
    And lives to wake the dying ones
    The dying ones

    The dying ones
    (The dying ones)
    (The dying ones)

    Inside this world
    There is no way back to forgiving us
    Undone, deliverer
    The sinful and the saviors of the innocent

    And so
    Keepers of old
    Keep us from cold
    Let us fight once more
    Till our honor is restored
  • Utwór 04

    Infinity Edge

    Beyond the lands of dreams
    I hear the call of riches
    Word of waters blessed unnatural
    Granting power of gods to men

    Under the distant sun is my calling
    I walk the lands
    That death cannot conquer
    And through the unforgiving worlds
    The battle lays in wait
    Seeking the way
    That leads me to the power of the edge
    The edge

    I’m living and dying a thousand lives
    And it’s taken its toll on me this time
    The edge cares not so why should I
    Because I breathe the air of immortals
    And I’ll be the true invincible
    The edge is my destiny

    So far from home I’m reeling
    I’ve seen the fall of friends
    The end of the road approaching
    I will have my victory

    I will not cease to be
    You will not ever stop me
    I won’t give up the dream
    You cannot ever stop me

    Seeking the way
    That leads me to the power of the edge

    I’m living and dying a thousand lives
    And it’s taken its toll on me this time
    The edge cares not so why should I
    Because I breathe the air of immortals
    And I’ll be the true invincible
    The edge is my destiny

    I’m living and dying a thousand lives
    And it’s taken its toll on me this time
    The edge cares not so why should I
    Because I breathe the air of immortals
    And I’ll be the true invincible
    The edge is my destiny

    My destiny
    My destiny
    My destiny
    My destiny
  • Utwór 05

    Dead Man’s Plate

    Is there reason, in this life
    We call our own
    So many misguided visions
    And trusting deceit
    And in our shallow pursuit of truth
    We lost ourselves

    May the storms gather
    May the cinders roam
    Those that will die will still remember

    You drank deep and you paid the price
    (What did you think you would find)
    Answer the dark whisper
    And you will tear this world apart
    Our world apart

    When the walls came down
    We we’re left abandoned here
    There’s no soul inside us
    We’re just all flesh and bone
    To wander the dead lands forever

    Will we ever get the chance

    Will we ever get the chance
    To show them
    So many forgotten and we live on
    In the city that once was timeless

    You drank deep and you paid the price
    (What did you think you would find)
    Answer the dark whisper
    And you will tear this world apart
    Our world apart

    You will tear this world apart
  • Utwór 06

    The Hex Core mk‑2

    Is that all you’ve got to say
    Cause this is not another game
    Not one that you wanna play
    Step, by step, by step
    Death march to your grave

    Is that all you’ve got to say
    Cause this is not another game
    Not one that you wanna play
    Step, by step, by step
    Death march to your grave

    There’s no one left you can blame
    A lonely war dance of pain
    Step, by step, by step
    Death march to your grave

    Is that all you’ve got to say
    Is that all you’ve got to say

    Step, by step, by step
    Death march to your grave
  • Utwór 07

    The Bloodthirster

    Cast down the weak
    Those who deceived us
    Those who would let us burn
    Liars and cheats
    Brittle and weak
    Another day will come

    Crawling on your knees right to the end
    I let you pretend you had your last days
    Calling for me to disappear
    I cannot be so easily sent forth

    As you descended on them
    You carry their memories of endless pain
    As remnants to their end
    One after one
    You sever them, sever them
    Sever

    Sever, sever your demons deep within
    A shadow that’s been long instilled

    Cast down the weak
    Those who deceived us
    Those who would let us burn
    Liars and cheats
    Brittle and weak
    Another day will come

    Torment so easily dispensed
    You tried to break our will but you failed
    Calling the serpentine flame
    Until we were just dust and remains

    As you descended on them
    You carry their memories of endless pain
    As remnants to their end
    One after one
    You sever them, sever them
    Sever

    Cast down the weak
    Those who deceived us
    Those who would let us burn
    Liars and cheats
    Brittle and weak
    Another day will come

    Cast down the weak
    Those who would flee us
    Those who would let us burn
    Liars and cheats
    Feeble and weak
    I see them
    Another day will
    Another day will
    Another day will come
  • Utwór 08

    Frozen Heart

    Up here on the roof of the world
    Up here on the roof of the world

    Long have we sought to ascend this place
    A life of servitude to omens
    The elders have promised us long before
    With evil banished to the wastelands
    Hands of the chosen will extend to us

    Upon the roof of this world
    Distant voices calling for the final fight
    We will answer with victory

    Long have we fought for these lands
    In the shadows and the stories of the promised light
    Now to take our place beyond

    Up here on the roof of the world
    Up here on the roof of the world
    Where we are sworn to guard no more
    Up here on the roof of the world

    Long have we fought to protect this place
    These haunted dreams never ending
    Clinching to the promises of life reborn

    Upon the roof of this world
    Distant voices calling for the final fight
    We will answer with victory

    Long have we fought for these lands
    In the shadows and the stories of the promised light
    Now to take our place beyond

    Here on the roof of the world
    In the cradle of the storms
    Where vengeful winds cut to the bone
    And there’s no turning back

    (Here on the roof of the world)
    (Here on the roof of the world)
    (Here on the roof of the world)

    Up here on the roof of the world
    Up here on the roof of the world
    Where we are sworn to guard no more
    Up here on the roof of the world
  • Utwór 09

    Rapid Firecannon

    A forgotten place inside the lonely tower
    Tear it down with a metal roar
    The war eternal, I assail the unassailable
    A second release unhaunted by my past

    Beneath the marshlands
    Calling forth the night
    Buried deep a weapon forged in fire
    Fathers and sons their kin laid to waste
    (An evil is renewed)

    Light up
    The night with flames and cinder
    For I am renewed
    (Down in flames)
    (Feel the kick and watch them burn)

    Light up
    Caught in the crossfire Overwhelming firepower
    (Now return to hell)
    (In a firestorm)

    Out with the old
    In with the new world order
    Die or obey the choice is yours
    Undetected, into the spider’s web
    Taking it apart slowly piece by piece

    Find a shadow to hide me, and I wait
    Tricksters and spellweavers beware
    With this flame I culled the weak
    Made my nation strong again
    Well now they’re all dead and gone
    Dead and gone

    With this blade
    I call the weak
    Make my nation strong again

    Beneath the marshlands
    Calling forth the night
    Buried deep a weapon forged in fire
    Fathers and sons, their kin laid to waste
    (An evil is renewed)

    Light up
    The night with flames and cinder
    For I am renewed
    (Down in flames)
    (Feel the kick and watch them burn)

    Light up
    Caught in the crossfire
    Overwhelming firepower
    (Now return to hell)
    (In a firestorm)
  • Utwór 10

    Blade of the Ruined King

    Instrumentalne
  • Informacje o produkcji

    Alex „Scherzo” Temple

    produkcja „Blade of the Ruined King” i orkiestracja do „Mortal Reminder”

    Bob „robesman” DeBelina

    koordynator produkcji

    Christian „Praeco” Linke

    producent wykonawczy, inżynier

    Danny Lohner aka Renholdër

    produkcja, miks i wokal do „The Hex Core mk-2”

    Dzijan Emin

    orkiestracja do „Blade of the Ruined King”

    Eugene „kyugene" Kang

    gitara basowa

    Jason „chupacobbler” Willey aka ProtoShredanoid

    gitara prowadząca

    Joe „Keytar Dragon” Atlan

    keyboard, pianino

    Jørn Lande

    wokal do „Cull”, „Mortal Reminder”, „The Bloodthirster”, „Dead Man’s Plate” i „Frozen Heart”

    F.A.M.E.’S. Macedonian Symphonic Orchestra & Choir

    orkiestra i chór do „Blade of the Ruined King” i instrumenty smyczkowe do „Mortal Reminder”

    Mike „PitmanDrums” Pitman

    produkcja, perkusja, gitara prowadząca, gitara akustyczna i syntezatory

    Noora Louhimo

    wokal do „Tear of the Goddess” i „Frozen Heart”

    Per Johansson

    wokal do „Infinity Edge” i „Rapid Firecannon”

    Richard „RickyTee” Thomson

    perkusja, gitary: rytmiczna, akustyczna, prowadząca oraz syntezatory

    Scott Kirkland

    produkcja i miks „The Hex Core mk-2”, syntezatory do „The Bloodthirster”

    Smiley Sean

    nagrania perkusji i inżynieria

    Tommy Lee

    perkusja do „The Hex Core mk-2”

    Viranda „Viranimal” Tantula

    dyrektor kreatywny, producent

    Muzyka i teksty autorstwa Pentakill.
    Inżynieria i produkcja przez Riot Games w Los Angeles w stanie Kalifornia i w Londynie w Wielkiej Brytanii.
    Miks i mastering — Jacob Hansen

Zespół

Ziarna zostały zasiane. Teraz pora zbiorów.

NastępstwaNastępstwa

Gdy niebo na północy Freljordu przybierze mroczny odcień, a wojownicy zgromadzą się wokół ognisk, czasami opowiadają o niebezpiecznej nocy, podczas której szalała niepohamowana furia. To historia opowiadana wyłącznie w szeptach. Niektórzy twierdzą, że to tylko legenda, której celem jest straszenie młodych, podczas gdy inni mówią, że nawet najmniejsze wspomnienie ponownie przywoła tych metalowych wojowników z ich trasy po innych wymiarach. Nie przeżył nikt, kto mógłby opowiedzieć o tej ponurej nocy, ale czasami lekkomyślny bajarz wspomni o berserkerze z toporami, którymi powalał ludzi. Powiadają, że nawet jego bracia nie byli w stanie go powstrzymać. Dopiero zawalenie góry na głowę tego metalowego olbrzyma powstrzymało jego szaleństwo.

Tak zakończył się ostatni występ Pentakill na żywo.

Na południe od niebaNa południe od nieba

Opowieści o przybyciu Kayle do Runeterry wspominają o tym, że została zrodzona z ognistej komety, która rozdarła niebo, albo że przyleciała dosiadając błyszczącego, wężowego smoka. To tylko dwie spośród wielu legend związanych z jej przybyciem do świata śmiertelników. Ubrana w lśniącą zbroję, była wojowniczką z rozdartego wojną świata, która poszukiwała sojuszników do epickiej walki przeciwko demonicznym hordom dowodzonym przez jej zdradziecką siostrę. Ziemia nie posiadała wojowników, którzy byliby w stanie stanąć u jej boku, więc wyruszyła do Runeterry w poszukiwaniu wojowników metalu.

Jej mowa była tak oderwana od tego świata, że mogła porozumiewać się wyłącznie poprzez wspaniałe metalowe opery, które opisywały jej niedolę. Jej arie pełne niezgłębionego smutku wbijały się głęboko w serca wszystkich, którzy je słyszeli, a słuchacze popadali w taką melancholię, że po prostu padali trupem na koniec występu. Jednakże ponieważ każda piosenka na ogół trwała kilka godzin, mieli dość czasu, aby zająć się wszystkimi swoimi sprawami, zanim porwała ich śmierć. Mimo rozdzierających serce emocji, których pełne były jej pieśni, nikt z jej widowni nie rozumiał — bez natychmiastowej śmierci — powagi jej problemów ani smutku, który wypełniał jej życie.

Nikt, za wyjątkiem Karthusa.

Pod szczątkamiPod szczątkami

Po katastrofalnym zakończeniu ostatniego występu, podczas którego Mordekaiser zniszczył całą freljordzką widownię, Karthus wydał Olafowi fatalne polecenie zagrania „Rytmu Rozdzieracza Światów”, który zniszczył krainę i zawalił na Mordekaisera największą górę tej lodowej krainy. Gdy skały spadały, członkowie zespołu uciekli do najdalszych zakątków Runeterry, aby umknąć przed gniewem freljordzkich wojowniczych królowych oraz zalewem nieuniknionych odwetów.

Karthus dotarł do Bilgewater, gdzie zarabiał na chleb jako recytator pieśni żałobnych. Niespodziewanie wpłynęło to na stan zdrowia mieszkańców Bilgewater, którzy zaczęli dbać o siebie, zamiast narażać własne rodziny na takie przejścia. Karthus zrobił karierę, odbywając tournée po barach, w których śpiewał podczas zakrapianych alkoholem pogrzebów zamordowanych piratów — jego ponure pieśni żałobne były znacznie lepsze niż szanty. Powoli pogrążał się w szaleństwie i nieszczęściu, dopóki świetlista Kayle nie przybyła do Bilgewater.

Usłyszała bezdenny smutek w jego zrozpaczonych pieśniach i wiedziała, że Karthus będzie w stanie zrozumieć jej własny żal. Wynikiem tego spotkania była pijacka noc pełna rozpusty, gotyckiej poezji oraz operowych śpiewów, po których mieszkańcy Doków Rzezi rzucali się w odmęty zamieszkanego przez potwory morza, zamiast spędzić choćby sekundę dłużej na słuchaniu ich płaczliwego duetu. Ostatecznie Karthus i Kayle złożyli przysięgę wokalistów, obiecując, że powrócą silniejsi niż kiedykolwiek. W końcu współdzielenie smutku jest lepsze niż przeżywanie go w samotności.

Miała być to trasa, po której nic nie byłoby takie samo.

Pośród żywychPośród żywych

Zakapturzony i zgarbiony Yorick wyruszył na południe po krwawej rzezi we Freljordzie i nie zatrzymywał się, dopóki nie dotarł do wypalonych słońcem piasków Shurimy. Światło słoneczne było dla niego czymś nowym. Czymś, czego unikał ze względu na strach przed reakcją ludzi na twarz, której nie pokochałaby nawet matka. Pomagał przy wykopaliskach grobowców dawno zmarłych imperatorów, dzięki czemu mógł spędzać większość czasu w podziemnych ciemnościach — było to coś, za co jego współpracownicy byli bardzo wdzięczni.

Jego wyjątkowa gitara basowa była idealnym narzędziem do kruszenia miękkich skał Shurimy, ale często wywoływała efekt uboczny, który roztapiał piasek do tego stopnia, że wielu robotników wykonujących prace archeologiczne w odległych grobowcach zostało pogrzebanych żywcem. Niejeden spośród tych nieszczęśników wolał to od konieczności spędzenia choćby nawet jednej chwili więcej w towarzystwie osoby, która kruszyła skały. Po tym, jak siłą został usunięty z wykopalisk w Shurimie i wielu miesiącach spędzonych pod ziemią w towarzystwie dawno zmarłych książąt, Yorick postanowił, że także chce zostać pochowany pod piaskami.

Kopał głęboko pod powierzchnią ziemi, aby stworzyć swoje mroczne mauzoleum, w którym pragnął się pochować w całkowitej ciemności i spędzić wieki w błogim odosobnieniu. I tak oto Yorick spał pod piaskami pustyni, dopóki Karthus i Kayle nie otworzyli jego grobowca. Dwójka wokalistów nie zrobiła nic, aby wyprowadzić go z błędnego założenia, że minęły już wieki i wszyscy, którzy pragnęli jego śmierci, są martwi.

Powiedzieli mu, że świat śmiertelników jest gotowy na ponowne nadejście Pentakill.

Niech zabrzmi rockNiech zabrzmi rock

Pogrzebanie Mordekaisera pod górą we Freljordzie było bardzo inspirujące dla Sony. Podczas gdy inni członkowie zespołu uciekli w rozpaczy do odległych zakątków Runeterry, ona postanowiła tworzyć wspaniałe opery rocka symfonicznego. Odbyła tournée po największych świątyniach świata (i nie tylko), ale akustyka każdego z tych miejsc nie była w stanie zaspokoić jej potrzeb. Ponieważ lodowe świątynie Freljordu były przed nią zamknięte, wynajęła statek z przeklętą załogą Uczty Węża i popłynęła na archipelag wulkanicznych wysp na nieznanych wodach na wschód od Bilgewater.

Straszliwa załoga prędko opuściła wyspę, gdy tylko Sona wzięła się za przygotowywanie swoich keyboardów i zaczęła zmieniać wyspy za pomocą ostrych dźwięków. Zagrała dźwięki mające zdolność tworzenia i uniosła wulkaniczne wyspy z głębin, podczas gdy one pluły lawą, która ukształtowała gigantyczne organy, jeszcze bardziej wzmacniające grę Sony. Jej akordy były tak potężne, że przebijały się do innych światów i zatapiały całe kontynenty (trzeba było odwołać zaplanowany koncert w Atlantydzie). Otoczona potężnymi wulkanami, Sona podpaliła niebo za pomocą piekielnych ogni przywołanych z samego serca planety. Jednak, mimo że był totalnie czadowy, jej występ potrzebował czegoś więcej. Potrzebował demonicznego wycia gitar nie z tego świata oraz wstrząsających grzmotów perkusji i basu.

I właśnie wtedy płonąca łódź, na pokładzie której znajdowali się Karthus, Yorick i Kayle, przybiła do bazaltowego pierścienia ognia Sony.

NiszczycielNiszczyciel

Mimo że sprzeciwiało się to całkowicie jego instynktowi, Olaf nie pozostał na miejscu, aby zginąć pod zawaloną górą razem z Mordekaiserem. Gdy Yorick wyruszył na południe, Olaf stracił swojego ulubionego partnera do picia. Aby lamentować nad przeżyciem tego, co uważał za swój ostatni występ na żywo, zapragnął zapić się na śmierć najbardziej zabójczym trunkiem w Runeterze. Spotkał gościa imieniem Gragas i wylądował z nim w najgorszych rejonach Zaun, gdzie pił slumsowe drinki, przechwalał się na temat szczytu swojej kariery i wyzywał naładowanych chemtechem zbirów na bijatyki.

Udało mu się znaleźć sposób na wykorzystanie swojego talentu do walenia w różne rzeczy i wkrótce potem wplątał się w nielegalne walki golemów. Występując przeciwko golemom zasilanym chemtechem odkrył, że jego talent do walenia w bębny świetnie nadaje się też do rozwalania mechanicznych gigantów na kawałki. Z każdą kolejną walką poszukiwał coraz groźniejszych przeciwników, w końcu stając się ofiarą metalowego młota należącego do Drago, jednego z najbardziej morderczych tworów Viktora. Gdy jego przeciwnik miał zadać śmiertelny cios, świdrujące wycie roztrzaskało kryształową kulę, w której znajdował się przeszczepiony mózg golema. Rozwścieczony z powodu uratowania przed śmiercią, Olaf zerwał się na nogi, gotowy do obicia kogoś. I wtedy stanął twarzą w czaszkę ze swoim starym wokalistą.

Olaf miał żyć dalej. I dalej walić w bębny.

Rdzewiej w pokojuRdzewiej w pokoju

Gdy na Mordekaisera spadła góra, uznał to za znak od Bogów Metalu, że jego demoniczne zadanie zesłania ludziom metalu zostało wykonane i stał się wcieleniem metalu. Jego akordy były tak potężne, że rozdarły strukturę świata i wszechświat postanowił walnąć go górą. To odpowiedni koniec najwyższego kapłana metalu.

Lecz Mordekaiser wiedział, że powstanie z umarłych, wznosząc się z roztopionych szczątków zniszczonej góry jako przyszły i jedyny król metalu. Jednakże po upływie pewnego czasu zapadł w sen. Miejscowi żyjący w cieniu góry unikali jej — składała się z czarnego metalu i przeklętych skał. Na jej szczycie tkwił wbity w skałę olbrzymi topór o lśniącej, obsydianowej rękojeści. O tym przeklętym miejscu zaczęły krążyć legendy, które głosiły, że ten, kto wydobędzie topór ze skały, ponownie zgromadzi heroldów nowej ery metalu.

Gdy góra wreszcie się rozstąpiła, potężny bóg rocka powrócił do świata. Mordekaiser powstał, aby poznać giganta, który wydobył jego topór ze skały, i wtedy zobaczył swoich starych kolegów z zespołu w towarzystwie ognistej walkirii z innego świata. Karthus podał mu topór, a jego ostre jak brzytwa struny drżały z niecierpliwości.

— Zespół znowu jest razem — rzekł Piewca Śmierci.
Mordekaiser

MordekaiserMordekaiser

„Mój piec nie tylko dochodzi do jedenastu. On ***** niszczy jedenaście.”

Gdy na Mordekaisera spadła góra, uznał to za znak od Bogów Metalu, że jego demoniczne zadanie zesłania ludziom metalu zostało wykonane i stał się wcieleniem metalu. Wiedział, że któregoś dnia się odrodzi, ale po upływie pewnego czasu zapadł w sen. Olbrzymia góra składała się z czarnego metalu i przeklętych skał. Na jej szczycie tkwił wbity w skałę olbrzymi topór o lśniącej, obsydianowej rękojeści. O tym przeklętym miejscu zaczęły krążyć legendy, które głosiły, że ten, kto wydobędzie topór ze skały, zostanie prawdziwym heroldem nowej ery metalu.

Karthus

KarthusKarthus

„Niech będzie, co ma być — zginiesz z mojej ręki.”

Karthus rozpoczął solową karierę w Bilgewater, gdzie zarabiał na chleb jako recytator pieśni żałobnych. Niespodziewanie wpłynęło to na stan zdrowia mieszkańców Bilgewater, którzy zaczęli dbać o siebie, zamiast narażać własne rodziny na takie przejścia. Karthus zrobił karierę, odbywając tournée po barach, w których śpiewał podczas zakrapianych alkoholem pogrzebów zamordowanych piratów — jego ponure pieśni żałobne były znacznie lepsze niż szanty.

Yorick

YorickYorick

„Więcej basu. Podkręćcie bas. Podkręćcie ten ****** bas. Więcej. Więcej.”

Dochodząc do wniosku, że spróbuje czegoś nowego, Yorick udał się na wakacje do wypalonej przez słońce Shurimy. Światło słoneczne było dla niego czymś nowym. Czymś, czego unikał ze względu na strach przed reakcją ludzi na twarz, której nie pokochałaby nawet matka. Jego wyjątkowa gitara basowa była idealnym narzędziem do kruszenia miękkich skał Shurimy, ale często wywoływała efekt uboczny, który roztapiał piasek do tego stopnia, że wielu robotników wykonujących prace archeologiczne w odległych grobowcach zostało pogrzebanych żywcem. Niejeden spośród tych nieszczęśników wolał to od konieczności spędzenia choćby nawet jednej chwili więcej w towarzystwie osoby, która kruszyła skały.

Sona

SonaSona

„...!”

Sona pragnęła tworzyć wspaniałe opery rocka symfonicznego i odbyć tournée po największych świątyniach świata (i nie tylko), ale akustyka każdego z tych miejsc nie była w stanie zaspokoić jej potrzeb. Wynajęła więc statek z przeklętą załogą Uczty Węża, popłynęła na archipelag wulkanicznych wysp i zaczęła je zmieniać za pomocą ostrych dźwięków. Wtedy zaczęła korzystać z muzyki tworzenia. Jej akordy były tak potężne, że przebijały się do innych światów i zatapiały całe kontynenty (jak można się domyśleć, trzeba było odwołać zaplanowany koncert w Atlantydzie).

Olaf

OlafOlaf

„Załatwcie mi nową chinę, kotły, werbel, podwójną stopę i krowi dzwonek. Tak, w zasadzie cały nowy zestaw. Stary się zepsuł. Spalił się. Tak, podpaliłem go.”

Po przeżyciu tego, co uważał za swój ostatni występ, Olaf zapragnął zapić się na śmierć najbardziej zabójczym trunkiem w Runeterze. Wylądował w najgorszych rejonach Zaun, gdzie pił slumsowe drinki, przechwalał się na temat szczytu swojej kariery i wyzywał naładowanych chemtechem zbirów na bijatyki. Wkrótce potem Olaf wplątał się w nielegalne walki golemów. Występując przeciwko gigantom zasilanym chemtechem odkrył, że jego talent do walenia w bębny świetnie nadaje się też do rozwalania mechanicznych robotów na kawałki.

Kayle

KayleKayle

„Czy w twoich żyłach płynie gorąca lawa, wlana tam przez bogów metalu? Tylko wtedy jesteś godzien mojej uwagi.”

Kayle, złota wojownicza bogini ze świata rozdartego konfliktami, przybyła do Runeterry na grzbiecie lśniącego, wężowego smoka. Poszukuje sojuszników do epickiej walki przeciwko demonicznym hordom dowodzonym przez jej zdradziecką siostrę. Ziemia nie posiadała wojowników, którzy byliby w stanie stanąć u jej boku, więc wyruszyła do Runeterry w poszukiwaniu wojowników metalu. Porozumiewając się za pośrednictwem wspaniałych, metalowych oper, jej arie pełne niezgłębionego smutku wbijają się głęboko w serca wszystkich, którzy je usłyszą. Dosłownie.

2017 Grasp of the Undying

Harmonogram trasy

  • Równonoc wiosenna / Noxus

    Bar w Nieśmiertelnym Bastionie

    Support

    Noxtoraa, Quadrakill

  • Przesilenie zimowe / Stonehenge

    Kamienny krąg

    Support

    Tufnel’s Folly, Living Rock, Merlin’s Bane

  • Dzień czerwonego śniegu / Freljord

    Arena Howling Abyss

    Support

    Ice Witch, Frostguard

  • Festiwal Karneja / Góra Olimp

    Akropol Zeusa

    Support

    Heaven and Hades, Titanomachy, Greek Tragedy

  • Dzień Zrujnowania / Wyspy Cienia

    Krypty Mroku

    Support

    Moonbane, King of Ruin

  • Harrowing / Bilgewater

    Butcher’s Bridge w Dokach Rzezi

    Support

    Death’s Daughter, Rigger-mortis, Dead Pool Down

  • 14 piltopada / Zaun

    Muszla w slumsach

    Support

    Howlin’ Doom, Bad Moon Rising

  • 2017 / Nowe pustkowie

    Koloseum w Bandle City

    Support

    Tiny Feet of Doom

Pobierz

Grasp of the Undying

Zapytaliśmy Pentakill ile będzie kosztował ich nowy album, ale w odpowiedzi dali nam tylko liczbę bestii, więc album Grasp of the Undying będzie do pobrania za darmo z naszej strony (jest także możliwość streamowania — informacje poniżej).

Pobierz MP3

Dostępne od 04.08.2017:

  • Spotify
  • YouTube
  • iTunes
  • SoundCloud
Pobierz